Verdord Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Verdord

De takken strekken zich uit,
leeg en breekbaar.
Bladeren, ooit vol leven,
zijn stof geworden.
De wind draagt niets mee dan stilte.
Wat was,
blijft slechts een schaduw
in de stof van herinnering.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success