Verdwaald In Het Labyrinth Der Liefde Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Verdwaald In Het Labyrinth Der Liefde

Verloren tussen kronkelende paden,
waar schaduwen fluisteren in zachte tonen,
en elke afslag een droom of een dwaalspoor lijkt.

Harten kloppen als voetstappen op steen,
zoekend naar een uitgang, een antwoord,
maar de muren zijn gebouwd van verlangen
en de deuren verdwijnen in de mist van hoop.

Liefde is een doolhof zonder kaart,
waar gevoel de gids is,
maar soms leidt het juist verder weg.

Toch blijf ik lopen, blijf ik zoeken,
want ergens, achter deze muren,
wacht misschien jouw hand op de mijne.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success