Vergeef Me Mijn Onwetendheid Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Vergeef Me Mijn Onwetendheid
Ik zag, maar keek niet echt.
Ik hoorde, maar luisterde niet.
De wereld sprak in fluisteringen,
maar ik verstond de taal niet.
Nu voel ik de leegte van mijn vragen,
de kilte van wat ik niet begreep.
Mijn handen reiken naar het verleden,
maar het zand glijdt erdoorheen.
Vergeef me mijn onwetendheid,
mijn ogen zijn open,
maar sommige dingen
zijn al verloren.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 4:36:30 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
