Ik sprak,
maar de woorden vielen stil,
dwarrelend als bladeren
die niemand opraapt.
Jouw ogen,
gericht op iets dat verder lag,
ver weg van hier,
ver weg van mij.
Ik zocht naar je handen,
maar vond slechts lucht,
de afdruk van wat ooit was,
een echo zonder stem.
Misschien was het de tijd
die ons liet vervagen,
misschien was het niets-
slechts verloren aandacht
die nooit meer terugkeert.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem