Verweven Stilte Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Tussen de woorden die we niet zeggen
ontvouwt zich een landschap
van onuitgesproken waarheid.

Lijnen van licht breken door
het raam van onze stilte.
Elk gebaar draagt een geschiedenis,
elk moment een echo.

Wat verloren leek,
zweeft nog tussen ademhalingen.
Een blik, een pauze,
daar woont het onzichtbare.

En als alles uiteindelijk vervaagt,
blijft slechts de grondtoon:
de trilling van wat was,
en altijd zal zijn.