Wie Vals Speelt Die Schooit En Vlooit Tot De Moraal Kaal Poem by Madrason .

Je gaat ergens aan meewerken wat je niet per se hoeft te doen en dat weet men, vervolgens doe je precies wat ze vragen, rekening houdend met mijn mogelijkheden, dan slaat men je om de oren met nieuwe verwachtingen, men eist nog net niet,
vervolgens Is het net de omgekeerde wereld en wordt men eiser die ook nog dreigt dan sta jij zelf op en zegt; " tot hier en niet verder', en men maakt het allemaal juridisch (dat was al vooropgezet) .

Men maakt van iets waar geen verhaal, een verhaal. Men maakt van een open en sociaal meewerkend mens een tegendraads, weinig zelfkritisch en agressief mens (althans tracht men je zover te krijgen dat je wanneer je niet in het gevang of de psychiatrie in hoeft je hun ook nog daarvoor zult gaan bedanken) en doet als of men daarmee rechtens en correct en netjes steeds naar mij toe heeft gereageerd.
Want immers had men mij toch e.e.a. voorgesteld, te woord gestaan en was men mij (met lege hulzen en dode woorden dus) tegemoet gekomen. Hierop ontspint zich een verhaal waarbij ik als - zwakke kracht, want geen netwerk, geen geld voor lange juridische processen. Al met al; zo plaagt men de burger aan de onderrand (welke ook verkiest niet meer te worden dan onderrand)
want tevredenheid en tevreden blijven is een verworvenheid die men niet zonder meer kwijt.

Zo vergaat het de kleine lui, burgers, met gemeentes, woningbouw, asiel. Het is de terugtredende overheid en het zijn de dienders welke hier achter staan en aan deze incentives van plukse wetten moraal gevolg geven in de uitvoer. Diezelfde uitvoer spint er garen bij want ze worden vetter en raken zelfs, hoe is het mogelijk, ook nog overbelast door de angstcultuur welke de overheid zelf in stand houd uit eigenbelang, laf bestuur heeft altijd zwakke richters!
Zolang het hun zelf maar niet raakt, de klokkenluidster heeft men de mond gesnoerd. De media wordt benaderd, de mondige burger uit de onderrand te weren en te blokkeren, je ziet het zelf niet maar Facebook zorgt ervoor dat men van buitenaf mijn account en schrijven nauwelijks kan benaderen terwijl toch ik steeds alles op Open en delen met de Wereld heb staan daar waar het er iets toe doet!

Systematisch sluit zich een net, ik ben geen wappie noch complotdenker, te hier en nu, naïef sociaal en open blijk ik daarvoor te zijn en dat bij herhaling. Omdat ik weiger in de angst en meeloopcultuur te worden opgezogen. Ik kan open blijven ondanks de schade die men me steeds weer aandoet omdat openheid hard werken is, kwetsbaar in het leven staan is een echte Baan!
Sterker nog, mijn compassie voor de wegkijkers en angsthazen wordt groter naarmate ik het tegengeweld wat erachter schuilgaat zie, ze zijn niet alleen maar daders maar just ook slachtoffer.

Toch appelleer ik juist aan de open mens en ook aan deze voorgenoemde overheersende grootste groep om over het begrip Rede en Compassie oftewel mededogen nog eens heel goed na te denken!
Een slapend geweten kan zich niet beroepen op compassie achteraf! M


Het Triumviraat van het Kwaad is uit op oorlogen om geldsystemen aan hun kant te kunnen blijven spekken, ongeacht de gevolgen voor de massa, de gewone Mien en Pien van de bevolking (want met opleiding heeft het niets meer te maken en met beschaving nog minder) .