Bharati Nayak


ମୁଁକବିତା

Poem by Bharati Nayak

ମୁଁ କବିତା
ମୋର ଆରମ୍ଭ ଅବା ଶେଷ ନାହିଁ
କେଉଁ ଅତଳତଳ ସମୁଦ୍ର
ଅବା ମହାଶୂନ୍ୟରେ ମୁଁ ଘୁରି ବୁଲୁଥାଏ
କେଉଁ ସ୍ରଷ୍ଟାର ଇଛାଶକ୍ତି ର
ପ୍ରବଳ ଆକର୍ଷଣରେ
ମୁଁ ଜନ୍ମ ଲଭେ

ମୁଁ ଶବ୍ଦର ମୁକ୍ତା ହୋଇ ଖସିପଡେ
ପଙ୍ତି(pangti) ର ମାଳା ହୋଇ
ଲମ୍ବି ଯାଏ ପୃଷ୍ଠା ପରେ ପୃଷ୍ଠା
ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ ମହାକାବ୍ୟର ସମୁଦ୍ର
ଯୁଗ ପରେ ଯୁଗ
ମୁଁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଆସେ
କାବ୍ୟର ନଦୀ ହୋଇ
ମାନବ ଚେତନାରେ
ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଦ୍ରୁମ ହୋଇ I

Topic(s) of this poem: poetry


Comments about ମୁଁକବିତା by Bharati Nayak

  • Sharad BhatiaSharad Bhatia (7/22/2020 5:04:00 AM)

    It's a lovely feeling for a " POET" . Thankyou for sharing M'am such a beautiful poem.
    Rated 10++(Report)Reply

    0 person liked.
    0 person did not like.
  • Kumarmani MahakulKumarmani Mahakul (7/19/2020 8:34:00 AM)

    Fantastic expression. I cite...ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ ମହାକାବ୍ୟର ସମୁଦ୍ର
    ଯୁଗ ପରେ ଯୁଗ
    ମୁଁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଆସେ
    କାବ୍ୟର ନଦୀ ହୋଇ
    ମାନବ ଚେତନାରେ
    ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଦ୍ରୁମ ହୋଇ I It is really a beautiful poem on " Kabita" (poem) having an impressive inscription. Appreciated.(Report)Reply

    0 person liked.
    0 person did not like.
Read all 2 comments »

Robert Frost

Stopping By Woods On A Snowy Evening



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags


Poem Submitted: Sunday, July 12, 2020

Poem Edited: Sunday, July 12, 2020