Aan De Goudkust Poem by Sylvia Frances Chan

Er staat een huis * in het bos
niet zomaar een bos,

het is een heel groot vriendelijk bos
en dat huis is
niet zomaar een huis

het is een héél groot herenhuis
erg gezellig en erg luchtig
er wordt van dit huis gezegd:
het ligt in het centrum maar buiten de stad,

een buitengewoon mooi en warm huis,
een gebouw om op verliefd te worden,

het kan zoveel dingen hebben,
er staan ook genoeg meubels in,
een prachtige dieprode ebbenhouten eettafel
met de bijpassende Thonet stoelen,

veel mensen kunnen dit huis niet zien
het is verborgen in het bos,

net als bij Roodkapje kun je appels en peren plukken,
hak ook hout in stukken,

kies gewoon wat je wilt doen,
olieverf-schilderen op linnen kan natuurlijk ook
en zo verdien je je poen!

Vijftien treden lager, ruim gedeelte om je kunst te botvieren,
deze ruimte was vroeger een kapsalon,
met een enorme sauna en vele spiegels

de eerste bewoners woonden er pas 2 jaar in,
hij was al met de vut, ze was kapster,

een schoonheid van een huis,
en zo snel weer te koop aangeboden,
het plezier is voorbij maar het is er wel pluis

De nieuwe bewoners hebben het zo vet,
ze hebben er nog steeds veel plezier in tot en met!

mensen uit het centrum zeggen
dat dit huis aan de Goud Kust ligt
ik weet zeker dat ze niet opscheppen
en ze zijn behoorlijk in hun evenwicht

* ergens in het lieflijke Laagland
De foto is gemaakt door De Artiest