mere kol aa ja meri pyaariay,
mainu dukh den waaliyay
hun tooN mere kol aa ja -
hun jadoN shaam aa rehi hai
hun jadoN behosh handhera
sooraj di roshini peenaday peenday
chameli di khusboo leay hoay
aapnay hathaaN wich heeary di ‘lancet' leay hoay
jadon ronda cheekhTha aanda hai
hasda geet gaand aanda hai
aapnay pehran wich bhoorian-neelian
ghantian wajanada aanda hai
toooN mere kol aa.
is walay jadoN cHuppay cHuppay dil
fir umeed rakhan lagday hun
firunaN hathhan nu jo hun
arram kar rehey hun chahan lagaday hun;
jadon pyaaliaN wich paindi sharaab
jiwain chiRRay bachchay chup nahin honday,
jo wi unaN no keh lewo,
shor -sharaaba maarday hun,
jadon koee wi gal karni chaho
ho kay nahin hondee hai,
jadon har cheez kisay wi kam di nahin hondi hai -
jadon dukhi raat fatey-futay kapRay paaee hoee
aandi hai, tooN mere kol aa.
meri pyareeay, mainu tung karan waaliyay
tooN mere kol aa ja.
tooN aa, mere kol aa ja.
-tr. Ravi Kopra
Original in Urdu by Faiz Ahmed Faiz
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem