Daddy's Little Girl Poem by Madrason .

Het straalt van hun gezichtjes, papa's meisje durft geen pot te zijn
ze leest ook geen gedichtjes, want al dat voelt doet pijn
we leven in een wereld vol vrouw'lijk chagrijn
van dat mooi rokjes weer naar broekophoud venijn
uit de kast te komen en in het licht te staan
dat valt heden ten dage heus niet mee in dit bestaan
de roze jurkjes en de getuite lipjes, ze roepen ik ben hier
maar aan dat meisje klein beleefd het geen plezier
zo had ik ooit een tante die echter oompje was
ze liep zomaar met een jurkje en haar behaarde benen uit de pas,
zo had ik ooit een tante die echter oompje was
ze liep zomaar met een jurkje en haar behaarde benen uit de pas.
Het straalt van hun gezichtjes, papa's meisje durft geen pot te zijn
ze leest ook geen gedichtjes, want al dat voelt doet pijn
we leven in een wereld vol vrouw'lijk chagrijn
van dat mooi rokjes weer naar broekophoud venijn. M