De Autochtone Toon Van Allochtoon/ Of Vogelwijk Poem by Madrason .

Stop met kijken en met fnuiken
van het uitzicht op de luiken
van een schoon gedicht en laat
de zon maar binnen
laat de orthodoxe ortolaan maar gillen
lever hem geen zaad voor al zijn grillen
geef hem ook geen tissue voor zijn tranen
want hij vreet je op met huid en haar
de misantroop krijgt alles voor elkaar
hij is vreemd maar in keurig Nederlands
de beste onderhandelaar
als men wat tegenwerpt het is niet te verklaren
dan spreekt hij eensklaps koeterwaals
en heeft hij zo veel meegemaakt
zo veel ellende uitgebraakt
dat hij al steeds pleidooien vindt
en wrijft in ogen 2 keer blind;
gedragend, plots als kwetsbaar kind. M