De Kinderen Van Vandaag, De Ouders Van Morgen Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Kleine handen groeien,
leren vasthouden en loslaten.
Ogen vol verwondering
zien de wereld zoals hij is,
en zoals hij kan zijn.

Hun stemmen, nu nog speels,
zullen ooit de wijsheid dragen
van verhalen die nog geschreven
moeten worden.

Ze rennen, struikelen,
vallen en staan weer op,
zoals zij later anderen zullen leren
hoe te lopen zonder angst.

De kinderen van vandaag
dragen de toekomst in hun hart,
zonder het te weten,
tot de dag komt
dat kleine handen
hun handen vasthouden.