De Mystiek Van Waarde Is Onnoembaar Poem by Madrason .

Systeemstress, men wil van alles van de burger maar begrijpt niet echt wie de persoon achter die burger is, als je begrijpt wat ik bedoel. Als je toch je rug recht houdt en je ook niet onzelfverzekerd maar meewerkend bent, dan wil men de bamboe met bloesem breken, ondanks dat deze schoon en sterk is. De dingen die je schrijft spreken me aan omdat ze de kern van het eigene en spiritueel enthousiasme duiden en ondersteunen. Ik zie het om me heen, de angstcultuur die in een technocratische en polariserende maalstroom geraakt en vastloopt en mijns inziens haar identiteit daar deels aan ophangt of afgeeft. Ik bewonder je los van je kwaliteiten ook als mens zeer, je zelfstandigheid en je omarming van het menselijke, ik zie je als een bloemetje dat uniek is en - natuurlijk ben je ook net als ik niet van suiker - dat an sich volstaat, pluk haar niet want ze is van zichzelf, doe het niet want dan verlies je meer dan je dacht te zien of te gaan bezitten. Laat haar staan in je verwondering en respecteer het verwonderende moment dat zij je schonk!

PS; Met dank aan Marieke van Turning Leaves. Voor een ieder die zich erin herkent en wel wat steun kan gebruiken, houdt van jezelf, blijf in je eigen kern, en laat het licht ook steeds weer binnen!