Hard breekt,
zacht buigt.
De steen versplintert onder de druk,
maar het water vindt zijn weg.
De wind rukt aan de takken,
maar het gras veert terug.
Hard houdt stand,
zacht beweegt mee.
Een muur beschermt,
maar een open deur verwelkomt.
Toch hebben ze elkaar nodig-
de golf die slaat tegen de rots,
de hand die sterk is,
juist omdat ze teder kan zijn.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem