Als de mens vanachter de ruit van zijn technocraat staart naar mensen op straat dan voel je de haat, de onhandigheid en het onstuimige gestamel de inconsequentie van het woordgebral paraat ongeacht de daad die daar weer achter staat. De technocraat is in feite soldaat en mens af en halfblind voor het mandaat. Hij goocheld met belangen en verschuilt zich achter techniek, wet en regels of harnas, gepanserd glas der bureaucratie of wisselt snel de netwerkpetten en roept, ik voerde een beleidsinstructie uit en deed gewoon mijn werk. zonder over de gevolgen na te denken of in het veld te gaan kijken wat voor effecten ‘dat gewoon mijn werk doen" dan sorteerde. Het is alsof er miljoenen excuustruzen in het technocratenharnas kruipen, en er om 5 uur weer uit kruipen en zich verschuilen achter het feit dat ze Wel mensen zijn met gevoelens en geweten. Je mag ze niet wijzen op het harnas van waarachter de ongerechtigheid wederom elke dag ft mag plaatsvinden, ze doen toch maar ook gewoon hun werk!
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem