Een Vleugje Onwijs Grijs Poem by Madrason .

Een Vleugje Onwijs Grijs

Ligt niet aan de overgang
‘t is het oude muurbehang
bloemetjes die reeds verwelken
dan ze maar eens buiten zetten
vangen zonder goede netten
dwaze en verloren vogels
zoeken troost bij oude knarren
in hun netten steeds verstrikt
dan maar lekker blijven hangen
alle gekheid op een stokje
helden kwijlend op een sokje
triest toneel der decadentie
is er nog wel zelf-preventie
60 plus dat korte rokje
70 op mountainbike
oude knarren blijven jong
rekenen zichzelf rijk.
M

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success