Een mes in je rug
een schreeuw in je gelaat
als je beseft je sterven gaat
daar staat ie dan die lange man
droef en sober, kil en kort van stof
hij heeft wel meer te doen, speelt geen alsof
gelukkig loop je leeg en voelt de liefde nabij
je geliefden ze bestaan na en nog even aan je zij
de troost van kroost, de warmte die je lonkt
met wijlen vrienden ga je verder en die leven komen wel,
met wijlen vrienden ga je verder en die leven komen wel. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem