Zuster Cecilia, ze
had geen vragen meer
en meneer pastoor
stond als een zombie
voor
het Ambo of zo
het koor zong
wat gedwongen
half spontaan
totaal sopraan
van hen nog
hoge tonen
maar Cecilia
ze neemt de tijd
zo als ze komt
en dankbaar is ze
steeds, ‘t is waar
drievoudig zal
geduld haar lonen,
ze heeft een laatste
afspraak met de Heer
maar is alleen alweer
in die lange wachtrij
haar nummertje vergeten
ja, en de kat van zuster Ursula
die had hem ondertussen
heerlijk opgevreten. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem