Ice-Age Poem by Madrason .

Terwijl met botte schaatsen
vlieg tuig door de wolken galmt
de valse schijn voor veiligheid
niets meer kent de heiligheid
de zon schijnt net zo fel op schoon
als op al het lelijks hoon
ze maakt geen onderscheid
discrimineren is het domein
van humanoiden genaamd sapiens
die bij gebrek aan evolutie
revolutie verwarren met
een ego vol reptielenbrein
terwijl het ijs smelt wil
ieder wel een noordpool trein
zijn stukje witte hemel
die weldra nu nog even bauw
de wereld nog wat warmer maakt
en ook nog ietwat meer dan grauw
smetteloos is niets meer
alles draait om geld
en territoriale eer
waar geen eer meer valt
te behalen
dan de ratio van een kale heer
niets meer is er heilig
en niets meer werk'lijk veilig
ik hoor de onderbuik van
de onderbuik van moeder grollen
hoor je de donder rollen
hoor je de zweep reeds knallen
die slaven maakt
ja slaven van de angst
met moraal zo kaal als
schrale nevenvangst
die een ieder doen verwarren
trollen kruien kruiwagens
die vol van warse narren! !