Laat Ze Dringen Die Gekken Poem by Madrason .

Hekel het ongeduld
verlies van onschuld
verban de dranghekken
laat ze dringen die gekken
laat ze verrekken
die in hun tweedjes gaan gehuld
maar laat je hart
nooit, nee nooit
eenzaam achter
gekooid, gekonvooid
verzendingsklaar
voor de slachter
koud en berooid
vlees op de schotel
van de hotel de botel
chef-koks en plebs;
hekel het ongeduld
verlies van onschuld
verban de dranghekken
laat ze dringen die gekken
laat ze verrekken
die in hun tweedjes gaan gehuld
maar laat je hart
nooit, nee nooit
eenzaam achter
laat die schone schijn
want je mag er echt wel zijn,
laat het zijn die schone schijn
want je mag er heus wel zijn. M