Lethe Is Des Mensen Vriend Op Deze Aarde Poem by Madrason .

Vreemd dat mensen bang zijn voor de dood
kijk eens goed om je heen en voel de nood
schoorstenen met rookpluimen en molens
naast de pruimenbomen diesel-tractoren
winderige stieren, varkens en koeien
wat kan er zonder dood ons dan nog boeien
we roeien zonder riemen zeggen dit is leven
en als dat bootje zinkt wordt u de schuld gegeven
de leugen van de goede mens met milieu wens
dat is de psychopaat die kotst op waarheidsgrens
het Bardo Todol rolt door uw riool
uw houding en uw waan zijn vitriool
de kat het spek aanbinden en dat vreemd vinden
wanneer het dier zo vals sneert als een viool
je niet meer met het compost verbinden
niet tot de aarde wederkeren en niets leren
maar hup de chimney in en nooit meer wederkeren
geen wonder, niet bijzonder puur zo zonder rouwcultuur
het sterven wordt net als het milieu zo duur
puur leven en dit leven aandacht geven
de muren trillen er wordt steeds maar voortgebouwd
er wordt aan u getrokken en tegen u aan gedouwd
de kunst valt van de muur en stoort uw buur
de stilte wordt het ware zout en wordt waar goud
het schone water is er straks alleen voor rijken
die op uw zure rug steeds weer de top bereiken
aanschouw de mantra van uw eigen drol eens
Sanskriet geschreven voor de eeuwigheid
en denk goed na op wie u morgen schijt
het afscheid ligt in de begroeting van de ontmoeting
we mogen leren wederkeren tot niets moeten
we mogen mediteren, potverteren, anders leren leven
dat noemt men dan jezelf en ook de aarde rust te geven
met rechte rug de voortgang vinden en met minder zere voeten! M