Βλέμμα Απλανές Poem by Mary Skarpathiotaki

Aγρυπνώ να εμφυτεύσω λίγη δικαιοσύνη στο κόσμο/
το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα/ απόμεινε ολίγος καιρός/τελευταία φορά που άνοιξα το παραθύρι/απρόσιτα τα δώματα του Κόσμου/
πλημμυρίζει με δέος/επτασφράγιστο το αμπάρι της ψυχής/Τί τώρα;

Χασκογελάει ένας μάυρος άγγελος παρέκει/αποφράσσει την πόρτα της καλοσύνης/
έτσι κερνά τη ζωη με θάνατο/
αθετημένες συμφωνίες ειρήνευσης/
ανακλήσεις καταπαύσεων πυρός/
αιμμοραγούσες λευκές εκεχυρείες/αναχωρούν για την άβυσσο/
κινάω για πάνω/σε μιαν άκρια της Παραδείσου/
προσμένει παντέρημη η ειρήνη/
αγκαλιά με την αγάπη/
παρέκει η ισότητα χάσκει με
βλέμμα απλανές.

Σκαρπαθιωτάκη Μαρία