mainu pakka pataa hai
main changi tarah jaanh-da
mainu poora bhrosa hai
ik din poemhunter sifaarish karsi
k mainu sahitya da nobel prize mil jaaey
fir tussiN saaray log
khaDo k taaDiaaN nahin maaro gay?
***
[Us din main afeem khaai hosi si
Alfred Nobel kabar toN uth reha hoy ga
tay kahen kagay ga: Haaey meria Allah!
eh keh hoya hai, kis tarah hoya hai
jadon main mariaaN main Nobel saaN
hun main Noble ho gaya haan?
fir vi, taadiaN o jaroor maaray ga
kol kholota Neble Prize winner aakhye ga:
parmaatma ne mainy eh prize bakshiya hai
ashheerwaad ditta hai
parmaatma hindustaani hai, nobelay nu nobla kehnda hai
kay farak pia pehnda hai, prize tay mera aapna hi hai.
itna wadah inaam jhallian nu nahin milda
magroori lokaN nu nahin millda
eh taaN rub vi jaanDha aey
eh kavi taan rub da vi rub bun baitha aey
sun toon wadhay toon wadha kavi aapnay aap nu samajhda aey
rabba koi akal de is paglay nu
k kidhray eh na howay k jadon octoobar wich
nobel prize ilaan honday nay
kidray aapni khud kashi na kar baithay! ]