On Morpheus's Arms Στου Μορφέα Την Αγκαλιά Poem by Mary Skarpathiotaki

Στου Μορφέα την αγκαλιά
κι από Μένα μακρυά
ας έχεις βλέφαρα, κλειστά
γλυκά, παραδομένα!

Μα τα άστρα όλα, του Ουρανού!
Τραγούδι γνώριμο και ξένο
δεν γέρνω πουθενά, αλλού
με όψη ορφανού θλιμμένου.

Μονάχα Εσέ θ' αγαπώ
για Εσέ μονάχα θα μιλώ
μες σ' ένα ωραίο όνειρο
για δυο καρδιές, φτιαγμένο.

Τα Μάτια Σου Εκεί ας θωρώ
εάν τα θέλω ή αγαπώ!
Να πω αλλού; Δεν ωφελεί..
τούτο η ψυχή το ομολογεί!

Στα άστρα ας Τα θωρώ,
μην πεις πως δεν Σου μοιάζουν
δενδρί τ' Ανέμου λυγερό..
πως σ'αγαπούν, Φωνάζουν! ..


 © Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη


On Morpheus's arms
And from Me far
Let's have eyelids, closed
Sweet, surrendered!

But the stars all, of Heaven!
Song familiar and foreign
I do not hurt anywhere else
With an orphaned sad face.

Only I will love you
For I will only speak
In a nice dream
For two hearts, made.

Your Eyes There I will look
If I want them or I love them!
To say elsewhere? It does not benefit..
This soul confesses it!

In our stars I can see them,
Do not say that they do not look like you
The dredge of the wind.
That they love you, They cry! ..


© Mary Skarpathiotaki