Schreeuwen wordt het nieuwe spreken
want men is de rust vergeten
en verstoort de vogelstruiken
stoort de katten bij het eten
doet een nieuwe vloed ontluiken
allerhande van gebreken
heeft de pest aan woordenboeken
trapt abrupt wat deuren in
men verkrijgt zo toch zijn zin
zoeken naar de zin van ‘t leven
niet besteed of noch aan hen gegeven
het lijkt een eind zonder begin.... M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem