Reden Tot Bestaan Poem by Madrason .

De ander die wordt hard
men noemt hen steeds apart
en sluit hem zonder weeromstuit
ja sluit haar zomaar uit
er moet een hekje om
ja voor ‘het buiten' dom
stom geperst in eenheidsmaat
want anders wordt de meute kwaad
maar als het toch niet lukt
noemt men het plots een wonder
de regel nichten en neven
ja die in het bijzonder
vinden altijd wel wat leven
men noemt woorden, milieu
of versterven - of sterft zelf uit -
to be or not …. maakt niet uit wie
men speelt plots voor God
en blaast met dikke vette snuit
van daaruit een besluit
tot orde voor de kleine geest
- die derderangs fluit -
en roemt zichzelf dan nog het meest
heeft reden tot bestaan gedaan
ja, noemt zichzelf "Een Baan! " M