Slachtveld Voor Gedroogde Bloemen Poem by Madrason .

De dame klom kras op het paard
dat was die hoge ladder waard
ze wist ook niet meer beter dan
dan een leven zonder man
ze worden aan elkander vreemd
want de man zo bruut en wreed
en de vrouw bestierend eigen leven
zou geen stuiver voor een man meer geven
ach dilemma, …… snijdend zwaard
slachtveld voor gedroogde bloemen
ik hoor wel wespen
maar geen vlinders zoemen
dor en uit te drogen ligt het zaad
als na gesprek of dia-loog
die ene na de ander steeds bedroog
zonder dat er echt iets veranderd;
stijve vingers wijzen steeds zeer kwaad
roepen moord, schreeuwen hoogverraad
en niemand komt meer tot de warme daad
van de schone wederzijdse liefde! M