Spontaan, Zo Vaak Zo Misbegrepen Poem by Madrason .

Ze maakte er vrijwillig een einde aan
al van het begin af aan zaten er losse draadjes aan
men is vaak bang om zich zo maar te binden
en dat dit monstertje hen zomaar zal verslinden
spontaan, dat wordt zo vaak zo misbegrepen
en als je grijpt er naar vaak mis-gegrepen
dat is de franje aan dit schoon bestaan
dat is nu juist het mooie van een traan
zo kan de lach geheel en al in vrijheid staan
zodra men speelt of grijpt naar die geschenken
moet je bedenken zeg, zijn ze plots zomaar ook weer weg! M