Stof Doen Waaien Poem by Madrason .

Die arm is die krijgt Solides of soldij
wie rijk is krijgt gouden Talenten nog erbij
die spijkers in de loden kist voor mij
die zullen toch mijn rust niet roesten
en na de dood zal men niet minder dan
uit koude gouden schalen drinken, proesten
hoestend om die koude trek zal men verrekken
men heeft een leven lang de keuze
om hierna niet te bevriezen
ja zelfs na dit leven kan men nog verliezen
wat men toch nooit gegeven
want verliezen doen we allemaal
van de illusie van het materiaal! M