Wij Dragen Het Masker! Poem by Sylvia Frances Chan

Wij Dragen Het Masker!

We dragen het masker dat grijnst en liegt,
het verbergt onze wangen en geeft schaduw aan onze ogen,
deze schuld betalen we aan menselijke bedrog,
met verscheurde en bloedende harten glimlachen we
en mond met talloze subtiliteiten.

Waarom zou de wereld overdreven zijn,
bij het tellen van al onze tranen en zuchten?
neen, laat ze ons slechts een poosje zien
we dragen het masker.

We glimlachen, maar, o grote Christus, onze kreten
tot u opstaan ​​uit gekwelde zielen,
we zingen, maar oh, de klei is gemeen
onder onze voeten, en de mijl lang
maar laat de wereld anders dromen,
We dragen het masker!

een gedicht van Paul Laurence Dunbar, U.S.A.
vertaald door
Sylvia Frances Chan,
Nederlandse dichteres,
Maandag 25 Januari 2021

POET'S NOTES ABOUT THE POEM
Een héél goed gedicht dat vertegenwoordigt het diepe lijden van de afro-amerikanen ten tijde van de slavernij Hoe diep moest het leed zijn van zijn voorouders? Paul zelf is naar een geheel witte school, maar hij bekleedt wel alle belangrijke functies op school en in de klas. Je moet het maar durven en zijn ouders durfden dat, want zijn moeder had hem naar een witte school gestuurd.Hij was al vroeg met gedichten schrijven (op 6 jarige leeftijd) en op 9 jarige leeftijd las hij zijn eerste gedchten voor. Gelukkig dat hij heel veel gedaan had, geschreven en gepubliceerd, want hij kreeg tuberculose en stierf heel jong op 33 jarige leeftijd, misschien was hij wel op de top van zijn roem!
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Sylvia Frances Chan

Sylvia Frances Chan

Jakarta, Indonesia
Close
Error Success