Beterweters noemt men hen
die tegen het algemeen in durven te varen
dus tegen de beter weten in haren
durft een mening te verklaren
of een doorgrond ervaren
en allen vallen over hem heen
wat hebben we dan fout gedaan
waarom trek jij je dat zo aan
doe nu normaal en gewoon maar mee
maar ik verzuip al in die zee
het kost me tijd en geld en moed
en dat is er niet in overvloed
laat de storm maar komen dan
want ik ben geen muis maar Man (lees mens)
en als knagers, vragers en klagers aan mijn grens
me wensen om te buigen
en aan me blijven zuigen
dan blijf ik op de golven vrij
in deze averij mezelf overtuigen
dan draag ik als een mast mijn zeil
al dweil ik met een open kraan
en modder zo maar schijnbaar aan
ik blijf, en zeg, en sta voor ieder, open
maar ben niet zomaar deelbaar in mijn noemer
en als de teller haast op nul
dan weet men je te vinden
ach eenoog toch in het land der blinden
met mensen aan de kade vol beladen
klagend over enkeling die anders is
en over die ene extra vluchteling
dan hoop ik dit wordt geschiedenis
en vangt men aan met samenhang
en verdraagzame deelzaamheid
stopt ook de zelfgenoegzaamheid
het hypocriete intrinsieke zelfverwijt
en aait men me eens over mijn bol
dan schiet ik vol en kan weer verder gaan
dan schiet ik vol en kan de wereld aan! ? M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem