Yokluğunda Poem by Koyugray Kyouga

Pek başka bir şey düşünemiyorum Janet,
Ya Sen geliyorsun aklıma, ya da sana benzetiyorum diğer her bir şeyi.
Başta güzeldi bu melankolik, nostaljik takılmalar.
Beyazın üstüne dökülmüş siyahın verdiği o çarpıcı tezatlıklar.
Sonra siyah her şeyi örttü, hiç kalmadı beyazlıklar.

Ah ne şairane durum; ayrılık, benden uzaklarda olman, benim kendimden kopup gitmem, ve bir gün tekrar gözlerinde olabilme ihtimalim...
Ölmeyeceğini bilerek yapılan bilinçli bir trafik kazası gibi.
Anla beni Janet...
Bu bir ilkti, boş bir kalp için bir anda fazlasıyla gerçekleşen bir varoluş ve ardından bir yok oluş.
Bunun yıllarca devam edecek bir döngü olabileceğini kim tahmin edebilirdi?

Bile isteye seni anıyor, seni hatırlatacak şarkılar çalıyordum.
Tapıyordum kalbimin ortasındaki anıtına,
Atıfta bulunuyordum sana her fırsatta.
Öyle ya, beraber olduğumuzdan daha çok, sensizken seninle geziyordum.

Sonra düşüncelerimde acı bir tat bırakmaya başladı bu durum,
Ruhumun daha önce farkında olmadığım bir yeri kanamaya başladı, durduramadım. Korktum ölür müyüm diye?
Ölmedim. En azından bir kere.

Parazit olduğuna inandırdım kendimi,
Bulabildiğim tüm anti-Janet'larla hücrelerimden uzaklaştırmaya çalıştım Seni.
Hatta sen hiç dolaşma diye düşüncelerime türlü türlü ambargolar koydum.
Olmadı Janet, her şeyden çok güçlüydün.
Her bir yerlerimde türlü hilelerinle var olmaya devam ettin.

Filmin tek başına film olması bile sen ya…
'Seni ucundan bile hatırlatmayacak' janr'asından.
İzleyeceğim bir film bulayım diyorum mesela…
Neyse işte basıyorum oynat butonuna.
Her şey güzel gidiyor ta ki yine Sen'gillerden biri ekranda belirinceye dek.
Şaşırmıyorum...
Biraz odadaymışsın gibi yapıyorum.
Ruhumu odanın orta yerinde sana adak edip, ritüelimi tamamlıyorum.

Sonra bir gün tüm bunları Sen'siz yapabildiğimi farkettim, Janet.
Vakti geldiğinde yine sana tapıyor, türlü şeylerle yine seni anıyor, ve yine ruhumun o bilmediğim yeri kanıyor.
Artık ve yine Sen'sizim, yine varoluyor sonra yok oluyorum.
Öyle işte Janet, beni merak etme. Sen yoksun artık.
Bildiğin gibiyim, yine pek başka bir şey düşünemiyorum.