Vanmorgen werd ik wakker, mijn liefste
te vroeg, ik heb niet geprovoceerd, dat is duidelijk
de achterdeur opening
het realiseren van de koudste frisse luchtademhaling
een rechtlijnig licht in roze-oranje teint
ogenblikkelijk voelt mijn schilderes 'volle aandacht'
echte lichtgekleurde lijnen in het lichtste blauw
geen dagelijks of gewoon beeld
het radio-nieuws kondigt aan
de Indian Summer zou stuiteren
wauw, schat, dat betekent veel, veel zonnestralen
niet alleen op de grootste roadshow naar Amsterdam,
maar op alle kleinere en kleinste snelwegen
ik hou enorm van dit soort weer
niet te koud maar ook niet te heet
mensen worden vriendelijker voor elkaar
ze hebben meer geduld, liefde en tijd voor ouderen
je moet dit pittoreske tafereel zien, mijn liefste
zulke indrukwekkende prachtige kleuren hierboven
ik ben het meest verdrietig dat je het niet zou kunnen observeren
het smaragdgroene is aan de beurt
bedekt met roze-oranje en kastanjebruin
wat mij betreft
ik nam mijn kwastje, kleuren, canvas en toen
ik ben weer in de hemel en opslag verliefd, mijn vriendje Poen....
© Sylvia Frances Chan
poetess and paintress
Zaterdag Zaterdag 13 oktober 2018 -
@ 14.44 uur P.M. West-Europese tijd
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem