Er zitten motten op de muur
de geur van kerosine
het regent, mensen wachten
er in
terwijl de wereld
danst met paraplu's
de huid brandt
geduld is goud
een lege maag
zegt wat anders
in the land of the free
heb je overal restricties
regeltjes speciaal voor hen
die niet endemisch
soms komt er een Mens
in ons midden en spreekt
en spreekt met ons
probeert gerust te stellen
maar meestal zijn de mensen
monden die vertellen wat moet
en wat je vooral zeker niet doet
als heersers over kuddes schapen
als of we allen domme apen zijn. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
This poem is a very thought provoking and sensitive poem on refugees. This is excellently penned.10