ତୁମକୁ ଭେଟିବା ପରେ-039 (Tumaku Bhetiba Pare-39/ Odia Poem) Poem by Subhas Chandra Chakra

ପହିଲି ଛୁଆଁ ର ବେଳେ ତୁମ ନୀଳ ଚାହାଣୀ ରେ ମୋ ନିଜକୁ ଏକାବେଳେ ହଜାଇ ବସିଲି? ? The art of expressing first love is superb..I love your poem so much.

ତମକୁ କାହିଁକି ଏେତ ଭଲ ପାଇଗଲି? ପହିଲି ଛୁଆଁ ର ବେଳେ ତୁମ ନୀଳ ଚାହାଣୀ ରେ ମୋ ନିଜକୁ ଏକାବେଳେ ହଜାଇ ବସିଲି? ? Great appeal.Deep love. ତୁମକୁ ଭେଟିବା ଆଗୁଁ ଏମିତି ନ ଥିଲା ।। କେହି ବୋଲି କେହି ଜଣେ ଏତେ ବେଶୀ ନିଜର ନ ଥିଲା..।। Describes the kind of loneliness you had been through. ତୁମ ଭସା ଭସା ଆଖି ନୀଳ ଚାହାଣୀ ର ଯାଦୁକରୀ ଛୁଆଁ କି କିମିଆ କଲା... ପଲକ ରେ ବାର ବର୍ଷ ବିରହ ର ଅବସାନ ହେଲା..।।। Beautiful ending, thank you for this heart touching poem.

ପହିଲି ଛୁଆଁ ର ବେଳେ ତୁମ ନୀଳ ଚାହାଣୀ ରେ ମୋ ନିଜକୁ ଏକାବେଳେ ହଜାଇ ବସିଲି? ? ତୁମକୁ ଭେଟିବା ଆଗୁଁ ଏମିତି ନ ଥିଲା ।। କେହି ବୋଲି କେହି ଜଣେ ଏତେ ବେଶୀ ନିଜର ନ ଥିଲା..।। ତୁମ ଭସା ଭସା ଆଖି ନୀଳ ଚାହାଣୀ ର ଯାଦୁକରୀ ଛୁଆଁ କି କିମିଆ କଲା... ପଲକ ରେ ବାର ବର୍ଷ ବିରହ ର ଅବସାନ ହେଲା..।।। A lovely story hidden inside a beautiful lyric of love? Thanks Subhas for this unique poem.

ତୁମ ଭସା ଭସା ଆଖି ନୀଳ ଚାହାଣୀ ର ଯାଦୁକରୀ ଛୁଆଁ କି କିମିଆ କଲା... ପଲକ ରେ ବାର ବର୍ଷ ବିରହ ର ଅବସାନ ହେଲା..।।। Ah..poem..Classic in every aspect dear...Thanks poet.

Oh! ki sundara barnana, manamugdhakara o hrudayasparshi. Ruhantuta kichhi pankti apanankara ethi thoei die... ତୁମ ଭସା ଭସା ଆଖି ନୀଳ ଚାହାଣୀ ର ଯାଦୁକରୀ ଛୁଆଁ କି କିମିଆ କଲା... ପଲକ ରେ ବାର ବର୍ଷ ବିରହ ର ଅବସାନ ହେଲା..।।। Beautiful poem. Thanks for sharing.