रेनूकेच्या सूता तुला शिवाचे वरदान ।
अन एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।
सर्व भक्त शिवाचे, तूच एकमेव शिष्य।
...
गोल चष्मा डोळ्यात, हाती तुझ्या छडी।
शोधायला पाठवल्या, डम्बलडोअरने घुबडी।।
आला वॉल्डमॉर माराया, तेव्हा आईने तुझ्या केले तुझे रक्षण।
बलिदान झाले सार्थक तिचे, नाही करू शकला तुझे भक्षण।।१।।
...
योग साधना भूल गये सब, दलदल में ही डूब गये जब।
चला गुरु की बनकर छाया, जाग डाँ. स्ट्रेंज कृतिक आया।।
ज्ञान साधना भूल गये है, राज भवन में खोये है।
माया के बंधन में पडके, वह विलास में खोये है।।
...
चीन तेरा देश, वूहांग तेरा ग्राम।
दाऊद से भी भयंकर, कोरोना तेरा नाम।।
रावण से भी भयंकर तू, रोक दिये सारे कार्यभार।
रुप देख कुदरत का विक्राल, टूट गया इन्सान का अहंकार।।
...
सर्वत्र भ्रष्टाचार जेव्हा वाढूनी गेला।
रोकन्यास तयासी नोटबंदी चा कायदा आला।।
जमा करण्यास नोटा फार गर्दी उडाली।
व्यवहारात लोकांना फार गडबड झाली।। १ ।।
...
वडील त्याचे घटोत्कच, मोरवी त्याची आई।
अमोघ आहेत त्याचे बाण, ज्यांना तोड नाही।।
वय इतके कमी, होता अभिमन्यू पेक्षा लहान।
बाराव्या वर्षी अमोघ विद्या, कीर्ती होती महान।।१।।
...
वडील त्याचे घटोत्कच, मोरवी त्याची आई।
अमोघ आहेत त्याचे बाण, ज्यांना तोड नाही।।
वय इतके कमी, होता अभिमन्यू पेक्षा लहान।
बाराव्या वर्षी अमोघ विद्या, कीर्ती होती महान।।१।।
...
हे भारत के व्यास जगो, मै तुम्हें जगाने आया हुं।
सब सिद्धियों की एक सिद्धि, विज्ञान बताने आया हुं।।
सुनो भारत कैद हुआ है, कोरोना की रस्सियों मे।
अब बता दो कितना पानी, है भारत के तपस्वियों में।।
...
नरेन्द्र उनका नाम था, मनुष्यों में महान थे।
रामकृष्ण गुरु जिनके, परमहंस महान थे।।
मन में था विवेक उनके, नियंत्रण में इन्द्रिय थे।
काम क्रोध से परे वह, विवेकानन्द जितेन्द्रिय थे।।
...
पुत्र थे वो दासी के, पर उस युग के सबसे ज्ञानी थे।
बडे से बड़े विद्वान भी, समक्ष उनके अज्ञानी थे।।
धर्मराज के अवतार वह, न्याय के साक्षात् स्वरूप थे।
...
नाही पाहिले भय कधी नेत्री तुझ्या
नाही दिसले भय त्या चेहऱ्यावर
हरवून गेले सर्व भय मनातील माझ्या
जेव्हा फेकला सहज तो साप उचलून सूपावर ।।१।।
...
सुटली ती शाळा केव्हाची
आलो मी महाविद्यालयात
मन लागत नाही कोणाचे
येथे अभ्यासात ||१||
...
चिन तुझा दॆश, वुहांग तुझॆ गाव।
दाउद पॆक्षाही भयंकर, कॊरॊणा तुझॆ नाव।।
रावणा पॆक्षा भयंकर तू, थांबविलॆ कारभार सर्व।
विक्राल रुप निसर्गाचॆ, पाहुन हरवला मनुष्याचा गर्व।।
...
! परशुराम
रेनूकेच्या सूता तुला शिवाचे वरदान ।
अन एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।
सर्व भक्त शिवाचे, तूच एकमेव शिष्य।
प्राप्त त्यांच्याकडून तुला, पिनाक धनुष्य।।
जन्म घेऊन ब्राम्हणाचा, क्षत्रियाचे केले काम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।१।।
सहस्त्रबाहुने जेव्हा केले, कैद रावणाला।
शिवाच्या आज्ञेने गेला, त्यासी सोडविण्याला।।
वध करून पाहरेकर्यांचा, पूर्ण केले काम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।२।।
खांद्यावर परशू तुझ्या, जैसी यमाकडे पाश।
एकवीस वेळा केलासी तू, क्षत्रियांचा विनाश ।।
हादरलीया धरती, सर्व पसरला कोहराम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।३।।
तुटता धनुष्य शिवाचे, गेला स्वयंवरी।
धनुष्य तोडणार्याचा व्हायला अरी।।
जाता स्वयंवरी सीतेच्या, भेटले तुला राम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।४।।
नम्र शब्दाने रामाच्या, त्यागले धनुष्य।
सोपवून दिले तयांसी, भारताचे भविष्य।।
आले एकत्रित तेव्हा सीता आणि राम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।५।।
गंगा पुत्र देवव्रथ, भीष्म तुझा शिष्य।
देऊन धनुर्विद्या त्याला, घडविले भविष्य।।
गाजविला त्याने पुढे, सर्व राज्य जिंकण्याचा पराक्रम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।६।।
सूर्य पुत्र कर्ण, राधेय तुझा शिष्य।
शिकविली धनुर्विद्या, दिले विजय धनुष्य।।
इंद्र भिक्षेकरी ज्याला, दिले त्याला विद्या दान।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।७।।
घोर कलयुग जेव्हा वाढेल धर्तीवरी।
धुम्रकेतू आणि कल्की येतील अश्वावरी।।
शिष्य तुझे ते दोन्ही, कलीयुगाशी करतील महासंग्राम।
एक मुखाने बोला, बोला जय जय परशुराम ।।८।।