Enrico Lommerte


Drang - Poem by Enrico Lommerte

proëzie

de "SS Vespucci"
lag aangemeerd in de haven
tijd drong
mijn hart spoedde zich
op de kade
bleef een leeg karkas achter
had de moed niet
zonder bezwaard gemoed
zal ik achterblijven in de delta

via een meereizende journalist
verschenen bij tijd en wijle
ontdekkende artikelen
wat was ik jaloers
als ik las van die verre oorden
die aangedaan werden
hoe het hart steeds
als eerste van boord ging
en ten leste weer aanmonsterde

twee jaar
had ik een leegte
die hij weer zou vullen
maar hij was gegroeid
veranderd
mijn lijflijke wereld
te klein bekrompen
te gretig

ieder zijn weg
het schisma definitief
ik lees nog wel eens een Baedeker
van zijn hand
maar dat vult de leegte niet

ik heb de holte gevuld
met aarde
en er een rozenstruik
in geplant


Comments about Drang by Enrico Lommerte

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Monday, May 14, 2012



[Report Error]