nhel bryan plamara


Ganitong Walang Buwan - Poem by nhel bryan plamara

tanaw ko ang
langit habang
nakahiga
sa
damuhan.
sa kabila ng
nagkikislapan
nitong
mga bituin
nararamdaman
kong ang
gabing ito ay
malungkot.

dama ko
ang pagtangis
ng
paligid.
tahimik
tanging mga
dahon lang
na naghahalikan
ang siyang
madidinig.
at ang maamong
ritmo
ng
ilog.

tila
na pakalapit
ng langit sa
akin.
bituin.
walang buwan.

naisip ko:
kapag ganitong
walang
buwan.
walang
kasama ang gabi.
talagang
malungkot.

sana
na ndito
ka.

ikaw ang magsilbing
buwan.

sa
akin.

at
sa
gabing
ito.

dahil
ang bawat
gabi
ay
malungkot.

lalo’twalang
buwan.

lalo’t
wala
ka.


Comments about Ganitong Walang Buwan by nhel bryan plamara

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Wednesday, August 25, 2010



[Report Error]