Enrico Lommerte


Metamorfosen - Poem by Enrico Lommerte

Zephyros waait aan
stuwt duinen op
valt erachter
op verzuurde grond
eens idyllisch
nu vlucht hij
probeert hogere sferen
in te stromen
doch dorre bodem
reikt ver
ontworsteling gemelijk
collisie voert sterrenwaarts
onbewust van uitvloeisel

lang duurt nu al die strijd
ontreddering in vacuüm
blijft
gewichtloze stroming
voert
naar de afvalput
het deksel uitnodigend geopend
tot hij zegevierend
terugkeert

ik was één met hem
mijn ademstoot reikt niet ver


Comments about Metamorfosen by Enrico Lommerte

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Sunday, May 13, 2012



[Report Error]